Yargıtay’dan, milyonlarca özel bölüm çalışanını ilgilendiren karar: ‘İş arama müsaadesi işverenin keyfine bırakılmayacak’

İş Mahkemesi’ne başvuran bir emekçi, kıdemi 5 yıldan fazla olan çalışanın ihbar önelinin 22 hafta olduğu ve ihbar öneli içerisinde patronun her gün günde 4 saat iş arama müsaadesi vermek mecburiyetinde olduğunun düzenlendiğini bildirdi.

MAHKEME, EMEKÇİYİ HAKLI BULDU

İş arama müsaadesi kullandırılmadan çalıştırıldığını belirten davacı personel, iş arama müsaadelerine ait fiyatın yüzde 100 artırımlı olarak ödenmesi gerektiğini ileri sürerek iş arama müsaadesi alacağının faiziyle davalıdan tahsilini talep etti. Davalı şirket, argümanları reddetti.

Mahkeme, emekçiyi haklı buldu. Yargıtay 22. Hukuk Dariesi kararı bozdu. Yine yapılan yargılamada İş Mahkemesi, birinci kararında direndi. Bu defa belge Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na taşındı.

‘FESİH HAKKI’ HATIRLATMASI

Kurul, adeta manifesto niteliğinde bir karara imza attı. Patron tarafından iş arama müsaadesinin kullandırılmaması ya da eksik kullandırılması hâlinde emekçinin iş kontratını derhal fesih hakkı bulunduğu hatırlatıldı. Yeni iş arama müsaadesi ihbar öneli içindeki çalışılan günler için kelam konusu olduğu vurgulandı.

Kararda şöyle denildi:

“Dolayısıyla hafta tatili, ulusal bayram genel tatil günleri üzere çalışılmayan günler için patronun yeni iş arama müsaadesi vermesi ya da bu müddetlerde dahil olacak halde iş arama müsaadesi alacağı hesaplaması kelam konusu olmaz. Hasebiyle bu borç şahsen Kanundan kaynaklanmakta olup emekçinin patrondan iş arama müsaade isteğinde bulunması gerekmediği üzere müsaade istenmesi hâlinde de patronun kabul edip etmeme yetkisi bulunmamaktadır. Unsurun ikinci ve üçüncü fıkralarında düzenlendiği üzere emekçinin talebi yalnızca müsaadenin kullanılma formu ve vakti istikametinden dikkate alınması gereken bir kuraldır.

Davacının iş arama müsaadesini kullanmadığı ihbar mühletince davalı işyerinde tam gün mesai ile çalıştığı ise sabittir. Sahiden de İş Kanunundaki amir karara nazaran iş arama müsaadesinden yararlanma emekçinin isteği şartına bağlı tutulmamıştır. Talep bulunmasa da çalışana iş arama müsaadesi verilmesi zarurî olup patron bu hususta bir taktir hakkına sahip değildir. Somut olayda olduğu üzere davalı patron tarafından iş arama müsaadesinin kullanılması için yapılan bildirimler de patronu bu yükümlülükten kurtarmaz. Patronun müsaade verildiğini belirttiği gün ve saatlerde çalışılmak istenmesi durumunda personele iş verilmemesi gerekir.

Ayrıyeten davacı personel bildirimlere yaptığı itirazında feshin yasaya ve işyeri uygulamasına alışılmamış olduğunu belirtmiş olup iş arama müsaadesini kullanmayı kabul etmediği tarafında bir beyan yahut bir itiraz ileri sürmemiştir. Bu sebeple müsaadenin kullandırılması gerekirken çalıştırılan davacıya müsaade kullanmaksızın alacağı fiyata ilaveten çalıştırıldığı mühletin fiyatı de yüzde yüz artırımlı ödenmelidir. Bu sebeple emredici düzenleme gereği müsaadenin kullandırılmasının mecburî olduğunun kabulü ile alacağın karar altına alınması gerektiğini karara bağlayan direnme kararında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.”

Yorum yapın